voorstellingen

Wil je meespelen in mijn volgende voorstelling? Klik hier!

Zie op de pagina’s thuis, spelers gezocht en deze pagina helemaal onderaan video-compilaties van scènes of voorstellingen die ik eerder maakte.

Mijn grootste passie is het maken van voorstellingen. Zowel het bedenken van een aansprekend thema, als het improviseren op dat thema, vervolgens het toepassen van een eigen stijl, het bouwen van een frame en dan het aan elkaar rijgen van verschillende onderdelen. Ik gebruik geen vaststaande scripts, maar raak gefascineerd van een bepaald thema en ga daar al improviserend mee aan de slag. De spelers vervullen een grote rol in het maakproces. In het begin denken ze mee over herkenbare situaties die bij het thema passen. Binnen de opdracht van de improvisatie creëren zij de invulling. Ik laat me inspireren door elke speler en zijn/haar eigenheid. Op een bepaald moment in het proces neem ik echt de touwtjes in handen en bepaal ik de richting. Dan kun je je als speler verlaten op mijn deskundigheid en genieten van het spel, zonder er met je hoofd mee bezig te zijn.

Ik ben geboeid door de kwetsbaarheid van de mens en ook de klungeligheid en het zoeken, bijvoorbeeld in het contact tussen mensen. Ergens in de voorstelling ben je geroerd door de durf of de transparantie van een karakter en leef je mee met zijn zoektocht naar contact of zichzelf vinden. De voorstellingen zijn nooit zwaar; juist in het geworstel van de mens zit ook de humor, de knipoog.

De voorstellingen zijn niet abstract maar wel beeldend. Het blijft herkenbaar maar doorgetrokken naar het absurde. Ik hou van een eenvoudig decor en dat het geen losse onderdelen zijn, maar dat de spelers er echt mee werken. In mijn laatste voorstelling waren dat bijvoorbeeld 25 matrassen die steeds weer een nieuwe functie kregen.

Ik gebruik geen lange monologen. Tekst moet functioneel zijn en ontstaan uit de situatie. Ik ben op zoek naar spel zonder woorden of zo weinig mogelijk, het lichaam en de ruimte en de anderen zeggen vaak genoeg. Je zou het fysiek spel kunnen noemen omdat de lichamen bepalend zijn. Er zijn kleine intieme scènes maar ook chorus scènes waar de hele groep speelt/beweegt.